Praca zdalna: Modele organizacyjne

Praca zdalna to buzzword - wszyscy o niej mówią. Jednak może mieć wiele odmian. Te odmiany mogą się różnić w zależności od tego, kto może pracować zdalnie, jak często, czy jest opcjonalna czy obowiązkowa, czy pracownicy zdalni dzielą tę samą strefę czasową itd.

Jest kilka podstawowych modeli organizacyjnych:

Model #1 - Brak pracy zdalnej

Prosto jak to - praca zdalna nie jest dozwolona :(

Model #2 - Home Office

W tym przypadku pracownicy domyślnie pracują z wyznaczonego biura, ale mają opcję (okazjonalnej) pracy z domu. Może to też oznaczać, że każdy pracownik może pracować z domu, ale tylko w pewne dni tygodnia (np. piątek).

Model #3 - Zespół Remote OK

Kolejną opcją jest, że większość zespołu jest w biurze, ale niektórzy pracują zdalnie.

Te firmy (modele 2 i 3) często mają pewne doświadczenie z pracą zdalną, ale nie tak wiele jak w pełni zdalne albo w pełni rozproszone zespoły. Jednym z głównych wyzwań jest to, że osoba pracująca zdalnie może łatwo poczuć się wykluczona i jakby nie była częścią zespołu.

Model #4 - Zespół Remote-first

W tym typie pracy zdalnej firma ma większościowo zdalny zespół, ale też ma małe biuro. Te zespoły mają duże doświadczenie z pracą zdalną, zwykle dzielą jedną strefę czasową.

Model #5 - W pełni rozproszony zespół

Ten typ firmy nie ma głównego biura wcale i zatrudnia tylko zdalne zespoły. Te firmy mają największe doświadczenie i know-how w pracy zdalnej, i bardzo często nawet by nie rozważały, żeby ktoś był na miejscu, bo nie mają takich pomieszczeń. Te firmy mogą działać w różnych strefach czasowych.

Ten model pozwala nam też pracować z tak zwanymi "nomadami" - jeśli jeszcze nie wiedziałeś, cyfrowy nomad to osoba, która podróżuje po świecie i bierze swoją pracę wszędzie, gdzie się wybiera.